Het zit in de genen. Een veel gehoorde zin. Als er een 'humorgen' bestaat vindt men het desbetreffend DNA stellig terug bij mijn vader zaliger en bij mij. Mijn vader was een geboren optimist en humorist. Hij was een verwoed moppenverzamelaar en hij schudde de moppen uit zijn mouw aan de lopende band. Ikzelf heb dat moppenverzamelen overgeerfd en uitgebreid met het collectioneren van grappige krantenknipsels, met de "BLUNDERBUNDEL" als resultaat.
Ik ben een gepensioneerd spoorwegambtenaar, die hoopt en tracht nog jaren gezond te leven. Ik heb reeds een paar boeken gepubliceerd. In 1990 met het boekje " NUL VOOR TAAL", met grappige uittreksels uit opstellen voor aanwervingsexamens, en taalblunders. Het kende een onverhoopt succes, zonder noemenswaardige publiciteit. In 1992 met " LEVEN MET EEN GENIE", een biografie van mijn rebelse zoon Jean-Pierre. De tekst op de kaft is tekenend:"Een Vlaamse Dallasstory, een schier ongelooflijk en bijwijlen schokkend verhaal met thrillerallure." Het boek voerde in de maanden mei en juni 1992 de "BOEKEN TOP 10" van WESTLAND nv aan. En thans, in 2006,heb ik zopas een manuscript beeindigd, dat ik hoop te kunnen uitgeven, met name "MOPPEGEM", en als ondertitel: 'Het grappigste boek dat u ooit gelezen hebt'.